8.जगण्याचे शाप
जीवनाला शाप जगण्याचे छळाया लागले
चंद्र मावळताच तारेही पळाया लागले
काजळाच्या ज्या कट्यारी काळजावर चालल्या
तेच हे जे वार सारे भळभळाया लागले
बघ पुन्हा अंधार पदराला नव्याने झोंबला
कुंकवाचे तेज जे सारे ढळाया लागले
खूप झाली भाषणे अन् खूप झाल्या घोषणा
योजनांचे गुप्त हेतुही कळाया लागले
फेडण्या उपकार माझे हार मजला घातले
साप का मग ते गळ्याला आवळाया लागले
ओढले आसूड ज्यांना या जीभेने झोडले
तेच सारे शब्द आता कळवळाया लागले
पावसाचा रास-गरबा होळीलाही चालला
शेत पाण्याने पुराच्या ही जळाया लागले
चाललो नेमस्त मी नाकासमोर नेटका
मार्ग हे घाटातले मग का वळाया लागले
संयमाचे चांदणे ज्यांच्या छतावर सांडले
सांगना आवसान त्यांचे का गळाया लागले
पाप जे पेटीत दानाच्या धुवाया टाकले
हात देवाचे कसे बघ ते मळाया लागले
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा