4.महामार्ग आणि पायवाट
"हायवे दादा थांब
मला जाऊदे पल्याड !
हात जोडते मी
तुला जाऊदे पल्याड !
आवर तुझा वेग
जरा लावना लगाम !
त्या टेकडीच्या पार
आहे माझे एक काम !"
"काम काम काय काम
थाप हाणतेस !
अडथळा गतीस मम
उगाच आणतेस !
मुक्काम गाठण्यास मी
हा धावतो सुसाट !
वाट रोखतेस तू
भिक्कार पायवाट !"
"विसावा घे जरासा
दमतोस तू पळून !
तव राग काढण्यास
मी येते जरा वळून !
चुकलाय जंगलात
कुणी वाटसरू वाट !
वाट दावते मी इथे
राई घनदाट !
"दिशाहीन पावटी तू
गणती तुझी काय ?
मीही वाट दावतो
नगरांस महाकाय !
वाट दावणे न वाटे
खरे हे निमित्त !
वाटेत आड येऊनी
खवळू नकोस पित्त !
जाळयात या वाटांच्या
चकवा म्हणून छळतो !
बघ मी कसा माझ्या
नाकासमोर पळतो !
"बहिणी आम्ही वेड्या
असंख्य वळणवाटा !
भेटण्यास येती जशा
किना-यास लाटा !
छोटी जरूर मी रे
खोटी मुळीच नाही !
कुठेही कुणी चुकला
मी धावतेच घाई !"
"चाकांस बांधले मी
अंतर हजार कोस !
नाले कडे कपारी
तू रांगतेस ओस !
भरधाव धावतो मी
भक्कम आणिक ठोस !
रानात चुकण्याचा तूज्
अस्तित्व शून्य सोस !
झाडे उभी दुतर्फा
मम ढाळतात चौ-या !
खडकावरी कडेला
तव थापतात गौ-या !
मी महान महामार्ग
तू शूद्र पायवाट !
याद राख समूळ तुझा
करीन नायनाट .........!
चुकली चुकून वाट
मुसळधार पावसाची
पोटातली भडास दे
ओकून एकदाची
महामार्ग महापुरात
नदीआड आला
वाहून एक सांधा
अस्तित्वशून्य झाला
भळभळून जखमा
खळखळून वहात
पळपळून वाटा त्या
मदतीला जात
काटे पाहिले न खड्डे
गाळ,जाळ,ढाळ
लंघून आल्या पावट्या
निवारण्यास काळ
अभिमान गर्व सर्व
गंगेप्रती मिळे
इंगीत जगण्याचे
त्या वेड्यासही कळे
राजपथांशी हे
महामार्ग बोलती
"माणूसकीची वाट
या वाटाच चालती !"
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा